Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Breathe

Είμαι στο σπίτι μετά από ακόμη μια εξουθενωτική μέρα.
Τις τελευταίες τρείς νύχτες μετά από τη δουλειά, έπρεπε να τις περνώ στο σπίτι μιας φίλης δουλεύοντας πάνω σε ένα πρότζεκτ, για τη δουλειά...
Με το που έμπαινα σπίτι έβλεπα τον δικό μου να μου κατεβάζει προβοσκίδα γιατί έπρεπε να μείνει σπίτι 2-3 ώρες με το μωρό, άσε που τον είχα να μου τηλεφωνά κατά διαστήματα για να με ρωτήσει πότε θα πάω σπίτι...
Λες και εγώ ήθελα να ταλαιπωρώ κι’ άλλο το σώμα μου και το πνεύμα μου...
Εννοείται ότι όταν είναι αντίστροφα τα πράματα δεν υπάρχει πρόβλημα.
Όταν δηλ χρειάζεται να καθυστερήσει εκείνος και είμαι εγώ μόνη στο σπίτι με το μωρό. Έτσι όμως θα μου πείς είναι το φυσικό στην Κύπρο. Να κάθεται η μάνα σπίτι με τα παιδιά της να περιμένει τον άντρα της τον «κουβαλητή».

Πφφφ! Anyways...

Μπήκα στο δωμάτιο να βγάλω τα ρούχα που φορούσα από το πρωί και για πρώτη φορά ένοιωσα να με καταπίνει ένα περίεργο συναίσθημα. Ένοιωθα ότι οι κινήσεις μου ήταν σε slow motion. Ότι -παρόλο που λειτουργούσα κανονικά, άνοιγα αργά πχ το ερμάρι, κατέβαζα αργά το παντελόνι... Μπήκα στο μπάνιο και συνέχιζα να νοιώθω το ίδιο. Σκεφτόμουν (χωρίς να το ελέγχω) ότι πρέπει να κάνω γρήγορα, γρήγορα...
Συνειδητοποιώ ότι η καρδία μου χτυπούσε με αφύσικη ταχύτητα..
Σκέφτηκα ότι παθαίνω καρδιακό, εγκεφαλικό, κάτι...

Δεν έβγαλα άχνα.

Δεν ξέρω αν πρέπει να ανησυχήσω για το τί έγινε ή αν πρέπει να ανησυχήσω για την παθητική στάση μου.

Πνίγομαι, θέλω αέρα......................................

6 σχόλια:

  1. she demon

    kalostin...se skeftomoun tis proalles kai anarotiomoun ti ginese. stile kanena email. kai min mou axonese. mallon se pnigi i routina kai diafora alla.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έπαθα το και εγώ πέρσι.. It's called υπερκόπωση. Έχεις δύο επιλογές. Ή θα ρίξεις τους ρυθμούς σου αναγκαστικά ή θα φιρτείς τζαι θα συνειδητοποιήσεις ότι πρέπει να ρίξεις τους ρυθμούς σου. Πιάσε άδεια, ζήτα βοήθεια από την οικογένεια σου αν μπορείς και πες στον δικό σου να σταματήσει να μουρμουρά . Ένα σου υπόσχομαι πάντως! Περαστικό θα είναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @she Δαμέ είμαι φιλενάς. Δκιαβάζω σας κλεφτά πάντα. Απλά είμαι σε κατάσταση αποσύνθεσης τον τελευταίο καιρό. Θα σου στείλω σύντομα. Πρόμις.

    @ασυγχώρητη Αύριο έβαλα άδεια :) Εν να έχω διάφορα να κάμω βέβαια αλλά εν να προσπαθήσω να χαλαρώσω.
    Ίντα freakish feeling ένι όμως α;
    Με τον δικό μου μιλούμε άλλη γλώσσα πλέον, άστο καλύτερα. Μιλώ του τζαι μιλά μου τζαι μες το νου μου γυρίζει τούτη η ατάκα -που μου έμεινε που τον τζαιρό που εμεσουρανούσαν στην Κύπρο τα Βραζιλιάνικα- «yo no hablo ingles»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι φοβιτσιάρικο. Ταχυκαρδίες, slow motion effect, εν βρίσκεις τις λέξεις για να μιλήσεις, πονοκέφαλοι, μουθκιάσματα. Και εμένα επήγαινε ο νους μου στα χειρότερα.

    Εν ξέρω πόσο κλισέ ακούεται, πιες καμιά σειρά πολυβιταμίνες για να τονωθείς σωματικά. Ο ψυχολογικός παράγοντας βέβαια, εν το φυτιλλούδι στην κατάσταση.

    Και η δραματική ατάκα: Take care of yourself. Noone else will if you don't. ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τες βιταμίνες αγοράζω τες (πιάνω τζαι τες πιό ακριβές τρομάρα μου) τζαι μετά ξεχάνω να τες πίνω τζαι λήγουν. Τζαι φτού ξανά το ίδιο. Είμαι ανισόρροπη/αδιόρθωτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή